Άρθρο στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, 27/12/2012: «Η βία, απειλή για τη δημοκρατία. Να τα αλλάξουμε όλα, αλλά με σεβασμό στους θεσμούς»

Βία ή πειθώ; Σωματικός και ψυχολογικός καταναγκασμός ή επικράτηση της ισχύος των επιχειρημάτων; Ένστικτο ή λογική; 

Από τις απαρχές της ιστορίας μέχρι τις μέρες μας, η διαπάλη αυτών των τάσεων στη συμπεριφορά των ανθρώπων υπήρξε πάντοτε  ενεργή.

 Επί αιώνες η δύναμη κατίσχυε εύκολα. Αυτό μάλιστα φαινόταν φυσικό. Οι κανόνες που επικρατούσαν στη Φύση ήσαν αντίστοιχοι. Ο πρωτόγονος άνθρωπος υποτασσόταν  μοιραία στη βία του ισχυρότερου. Ο αδύνατος ήταν εκ των προτέρων χαμένος. Μπορούσε να ελπίζει μόνο στην τύχη ή στη μεγαλοψυχία του δυνατού.

Η κατάσταση δεν άλλαξε ούτε μετά την ένταξη των ανθρώπων σε κοινότητες. Ο φύλαρχος, ο βασιλιάς, ο μάγος ήσαν ανεξέλεγκτοι.

 


Διαμορφώθηκαν βέβαια, σιγά σιγά, κάποιοι κανόνες φυσικού δικαίου, κατά κανόνα  άγραφοι Η εφαρμογή τους όμως  ήταν πάντοτε αβέβαιη, παρά το  αναμφισβήτητο κύρος τους. Οι ηγεμόνες και τα όργανά τους δύσκολα τους ακολουθούσαν.

Από την άσκηση όμως της βίας εκ μέρους των ισχυρών, οι πολλοί ανίσχυροι άρχισαν να συνειδητοποιούν την ανάγκη προστασίας τους από την αυθαιρεσία. Ζήτησαν, έτσι,

Προφορική δήλωση στην 21η Σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ εκ μέρους του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

21st session of the UN Human Rights Council, Geneva 

General Debate, 25 September 2012

Oral Statement of the Marangopoulos Foundation for Human Rights (MFHR) delivered by its representative, George Stavropoulos, hon. Vice President of the Supreme Administrative Court of Greece (Conseil d’Etat), f. Minister

Item 8: Follow-up and implementation of the Vienna Declaration and Programme of Action.

I.

We would like to recall that the Universal Declaration of Human Rights (UDHR) editors defined all human rights as “equal and inalienable”, as “the foundation of freedom, justice and peace in the world” and as being based on “the inherent dignity of all members of the human family.” It is clear enough that human rights must be of the same content and importance throughout the world. Otherwise, what would be the meaning of declaring their universality? According to the UDHR and the Charter of the United Nations, human rights are fundamental for everyone without distinction of any kind. It is, therefore, worth questioning how can it be that, sometime now, the idea of existence of certain customary practices or traditions allowing declination from the universality of human rights, always against the universally recognized human rights, is being supported with no reference to the United Nations instruments. Human rights are not to be served “à la carte.” National customs or traditions should be respected, unless they contradict human rights.

What is more, Vienna Declaration and Programme of Action expressly declares that “it is the duty of States, regardless of their political, economic and cultural system, to promote and protect all human rights.” United Nations instruments could not be more specific. Contrary opinions

Επιβράβευση και τιμωρία στο Δημόσιο.

Άρθρο στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 8-9-2012. 

Επιβράβευση και τιμωρία στο Δημόσιο 

Του Γιώργου Σταυρόπουλου *

Η ένταση της οικονομικής κρίσης που τόσα έντονα βιώνουμε στις μέρες μας, μας κάνει να μη δίνουμε την προσήκουσα προσοχή σε άλλες μορφές κρίσης, όπως η κρίση στη λειτουργία της κρατικής μηχανής, παρά μόνο στον βαθμό που η τελευταία προκαλεί εμφανείς οικονομικές επιπτώσεις. Η λειτουργία όμως του κράτους στη Δημοκρατία δε στοχεύει αποκλειστικά στην οικονομική ευημερία των πολιτών, αλλά υπηρετεί και άλλες σημαντικές αξίες, όπως η ισότητα, η αξιοκρατία, η ανάπτυξη της προσωπικότητας του κάθε προσώπου, η πρόοδος, γενικότερα, σε συνθήκες κοινωνικής συνοχής και νομιμότητας.

Επιστολή προς την εφημερίδα ΚΕΦΑΛΑΙΟ με αφορμή συνέντευξη του Γεν. Επιθεωρητή Δημ. Διοίκησης

Αθήνα  21 Αυγούστου 2012

Προς τον
Διευθυντή της Εφημερίδας ΚΕΦΑΛΑΙΟ
και της ηλεκτρονικής έκδοσής της Capital gr
Ενταύθα


Κύριε Διευθυντά,

Αναφορικά με όσα αναγράφονται στην έντυπη (11.8) αλλά και στην ηλεκτρονική (18.8) έκδοση της  εβδομαδιαίας εφημερίδας σας, με αφορμή συνέντευξη του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, θα ήθελα, για ενημέρωση των αναγνωστών σας, να σημειώσω τα παρακάτω.

Με δεδομένη την αποτυχία καταπολέμησης της διαφθοράς υπό το προηγούμενο νομοθετικό καθεστώς, νομοπαρασκευαστική επιτροπή, υπό την προεδρία μου, επεξεργάστηκε ένα νέο, πολύ αυστηρότερο νομοθετικό πλαίσιο, για τον πειθαρχικό  κολασμό των παραπτωμάτων  των υπαλλήλων, που  αποτέλεσε , στη συνέχεια, το ν.4057/2012. Το νόμο αυτό  είχα την ιδιαίτερη τιμή να εισηγηθώ στη Βουλή, ως Υπουργός Επικρατείας, από κοινού με τον τότε Υπουργό Διοικητικής μεταρρύθμισης κ. Δ. Ρέππα.

Ο νόμος υπερψηφίστηκε από τη μεγάλη πλειοψηφία των μελών του Κοινοβουλίου( Ν.Δ. ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ). Προβλέπει μεγαλύτερο αριθμό παραβατικών συμπεριφορών των υπαλλήλων, αυστηρότερες πειθαρχικές ποινές (π.χ. οριστική παύση του υπαλλήλου για οποιοδήποτε παράπτωμα,  πειθαρχική κύρωση μέχρι 100.000 ευρώ κλπ), ταχύτατη διενέργεια Ε.Δ.Ε και διοικητικών ανακρίσεων, διευκόλυνση επιβολής του διοικητικού μέτρου της αργίας για την άμεση απομάκρυνση από την

Αλλαγή σελίδας

Στις 17 Μαΐου αυτού του χρόνου η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου παρέδωσε τη διακυβέρνηση του Τόπου σε υπηρεσιακή κυβέρνηση για να διενεργηθούν πάλι εκλογές στις 17 Ιουνίου. Είχαν προηγηθεί οι εκλογές της 6ης Μαΐου, αλλά τα κόμματα δεν κατάφεραν να συνεννοηθούν για τον σχηματισμό πολιτικής κυβέρνησης. Μετά τις πρόσφατες εκλογές κατέστη επιτέλους δυνατός ο σχηματισμός κυβέρνησης. Ένα νέο πολιτικό τοπίο διαμορφώθηκε.

Η κυβέρνηση Παπαδήμου υπήρξε μια επιτυχημένη κυβέρνηση. Κατά τη διάρκεια του σύντομου βίου της αντιμετώπισε με επιτυχία την πολιτική και οικονομική κρίση του Νοεμβρίου του 2011, συνήψε, στη συνέχεια, μια εξαιρετικά επωφελή για τη Χώρα δανειακή σύμβαση με χαμηλό επιτόκιο, διαπραγματεύτηκε με επιτυχία το "κούρεμα" μεγάλου μέρους των ελληνικών ομολόγων και κατάρτισε το Β΄Οικονομκό Πρόγραμμα της Ελλάδας, υπό δυσχερείς συνθήκες, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Επί πλέον, προχώρησε στη ψήφιση από τη Βουλή ενός σημαντικού σε όγκο και περιεχόμενο νομοθετικού έργου. Τέλος διαμόρφωσε μια πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα κουλτούρα κυβερνητικής συνεργασίας μεταξύ αντίπαλων πολιτικών παρατάξεων και κομμάτων.

Νοιώθω υπερήφανος που συμμετείχα ως Υπουργός Επικρατείας σ’ αυτή την κυβέρνηση. Προσέφερα, μεταξύ άλλων, συμβουλευτικές, οργανωτικές, συντονιστικές και νομικές υπηρεσίες για την επιτυχία της τόσο σημαντικής προσπάθειας που αυτή ανέλαβε να υπηρετήσει μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Αλλά είμαι και ευτυχής που συνέβαλα αποφασιστικά στη ψήφιση από τη Βουλή ενός σημαντικού νομοθετικού κειμένου που αποβλέπει στην καταπολέμηση της διαφθοράς, του νέου πειθαρχικού δικαίου των υπαλλήλων του Δημοσίου και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, δηλαδή του ν.4057/2012.

Κάτω από τις νέες συνθήκες, ο ελεύθερος χρόνος μου ελπίζω να μπορέσει να διατεθεί και για τη διατύπωση απόψεων που μπορεί να ενδιαφέρουν τον αναγνώστη αυτού του ιστολόγιου.

12 Iουλίου 2012

Γιώργος Σταυρόπουλος, 6 μήνες και 6 ημέρες στην κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου (v.2) by Kostas Argyris

Διημερίδα «Δημόσια διοίκηση και δημόσια λειτουργήματα»

7-8 Νοεμβρίου 2011, Διημερίδα «Δημόσια διοίκηση και δημόσια λειτουργήματα: Επισκόπηση της νομολογίας του Γ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας»

Το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης, σε συνεργασία με τα Τμήματα Νομικής, Πολιτικής Eπιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών διοργάνωσε επιστημονική διημερίδα με θέμα: «Δημόσια Διοίκηση και δημόσια λειτουργήματα: Επισκόπηση της νομολογίας του Γ’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε Δευτέρα, 7 και Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011 και ώρα 17:00, στο κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, επί της οδού Πανεπιστημίου 30, αμφιθέατρο «Ιωάννης Δρακόπουλος». 

Το πρόγραμμα της διημερίδας εδώ.

Ακολουθεί απόσπασμα από την εισαγωγική μου ομιλία στην επιστημονική αυτή εκδήλωση.

...«Η δημόσια εξουσία σχεδόν ποτέ δεν μπορούσε να ασκηθεί από ένα μόνο πρόσωπο. Ο μονάρχης, ο ευγενής, ο εκλεγμένος άρχοντας είχε, πάντα, την ανάγκη περισσότερων προσώπων προκειμένου οι διαταγές, οι εντολές ή οι οδηγίες του να μπορούν να εκτελεστούν. Η πρώτη, βέβαια, στοιχειώδης οργάνωση της εξουσίας είχε στρατιωτικό χαρακτήρα. Θα έπρεπε να εκτελεστούν διαταγές που απευθύνονταν σε πρόσωπα που αποδέχονταν σχέση εξάρτησης από εκείνα που έδιναν διαταγές οποιασδήποτε φύσης και περιεχομένου.

Η πρώτη συλλογική οργάνωση είχε έτσι δημιουργηθεί, όπως και οι πρώτες ιεραρχικές σχέσεις. Αποδέκτες των εντολών υπήρξαν, κατά την ιστορική εξέλιξη, ο υπηρέτης, ο στρατιωτικός, ο κατώτερος ιερωμένος, ο υπάλληλος, με όλες τις σχέσεις εργασίας, ο εργάτης. Ειδικά μάλιστα τα δικαστικά έργα, μετά το βασιλιά, ή τον ευγενή, άρχισαν να ασκούν κι άλλα πρόσωπα κατ’ εξουσιοδότηση των παραπάνω. Η ανεξαρτησία, βέβαια, του δικαστή από ιεραρχικές ή άλλες παρεμβάσεις, παρά τις περί αυτής διακηρύξεις, αποτελεί και σήμερα, κάποτε, θέμα προς απόδειξη. Και τούτο, μολονότι έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο κληρονομικός άρχοντας, χαρίζοντας συμβολικά το παλιό βασιλικό του ένδυμα, ανέθετε δικαστικά καθήκοντα σε κάποιον ευνοούμενο του.»...

Ολόκληρη η ομιλία εδώ.

Καλώς ήλθατε στο προσωπικό μου ιστολόγιο!

Μετά από, περίπου, τέσσερις δεκαετίες, που υπηρέτησα την Δικαιοσύνη, αισθάνομαι την ανάγκη, από τη νέα μου θέση, ως Υπουργός Επικρατείας, να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις και τις ανησυχίες μου.

Σήμερα, που η χώρα μας περνάει την μεγαλύτερη οικονομική κρίση της μεταπολεμικής περιόδου, πιστεύω ότι είναι απαραίτητη η επικοινωνία όσων υπηρετούν τα δημόσια πράγματα με τους πολίτες.

Περισσότερο από ποτέ, ο σκληρά φορολογούμενος πολίτης αντιμάχεται τις παθογένειες του πολιτικού συστήματος και ζητάει απαντήσεις για όσα πρωτόγνωρα συμβαίνουν γύρω του και τον αφορούν.

Φιλοδοξία μου είναι να κάνω, ό,τι μπορώ, προς την κατεύθυνση της ειλικρινούς εκφοράς των απόψεών μου σε θέματα που μπορεί να ενδιαφέρουν γενικότερα.

11/11/2011