Παρουσίαση του βιβλίου "Γιώργος Σταυρόπουλος: ΒΙΩΜΑΤΑ & ΕΞΟΥΣΙΑ, Προσωπικές μνήμες και σκέψεις για θεσμικές αλλαγές", Αθήνα, 11/5/2026

Το πάνελ της παρουσίασης: (από αριστερά) Γ. Σταυρόπουλος, Γ. Σωτηρέλης, Λ. Παπαδήμος, Α. Καρακούσης, Α. Παπαδόπουλος,  Σ. Βλαχόπουλος.

Με αφετηρία το βιβλίο του Γιώργου Σταυρόπουλου, δύο πρώην πρωθυπουργοί, πρώην υπουργοί και συνταγματολόγοι συζήτησαν για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, τη σχέση της με την πολιτική εξουσία και τη δοκιμασία του κράτους δικαίου.

Η εκδήλωση, που διοργάνωσαν οι Εκδόσεις Παπαζήση, εξελίχθηκε σε μια ευρύτερη συζήτηση για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα, την ποιότητα των θεσμών, τη λειτουργία της Δικαιοσύνης και τις παθογένειες της σχέσης της με την πολιτική εξουσία. 

Στο ίδιο τραπέζι συναντήθηκαν δύο πρώην πρωθυπουργοί, πρώην υπουργοί και καθηγητές Συνταγματικού Δικαίου, με κοινό σημείο αναφοράς το έργο και τη δημόσια διαδρομή ενός δικαστικού λειτουργού που κινήθηκε, όπως αναδείχθηκε, ανάμεσα στη Δικαιοσύνη, την εκτελεστική εξουσία και τον θεσμικό προβληματισμό. 

Τον χαιρετισμό απηύθυνε πρώτος ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ενώ στη συνέχεια μίλησαν ο πρώην πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος, ο πρώην υπουργός Αλέκος Παπαδόπουλος, οι καθηγητές Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Σωτηρέλης και Σπύρος Βλαχόπουλος, καθώς και ο ίδιος ο συγγραφέας. Τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Αντώνης Καρακούσης.

• Άρθρο στο ΒΗΜΑ  
• Η εκδήλωση της παρουσίασης του βιβλίου στο κανάλι των εκδόσεων ΠΑΠΑΖΗΣΗ στο youtube. 
• Οι εισηγήσεις των ομιλητών και του συγγραφέα

Σύντομες σκέψεις για τη θεσμική ακεραιότητα της δικαιοσύνης

 

                         Σύντομες σκέψεις για τη θεσμική ακεραιότητα της δικαιοσύνης

       Η θεσμική ακεραιότητα της δικαιοσύνης εξαρτάται κυρίως από τη σημασία που δίνουν σε αυτήν οι άλλες δυο εξουσίες, τα ιδιωτικά συμφέροντα αλλά και οι ίδιοι οι δικαστές και οι εισαγγελείς. Η θεσμική ακεραιότητα της δικαιοσύνης περιγράφεται κολοβή  στο Σύνταγμα και τους νόμους. Τα σχετικά κανονιστικά κείμενα, ανεξάρτητα από την κλίμακα των κανόνων δικαίου στην οποία εντάσσονται, δίνουν την εντύπωση ότι θέλουν και δεν θέλουν την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας. Από τη μια διακηρύσσουν την προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών και από την άλλη την υπονομεύουν. Έτσι, όλα σχεδόν τα θέματα της διοίκησης της δικαιοσύνης ανατίθενται στην κυβέρνηση χωρίς την παραμικρή ανάμειξη των δικαστών. Ο προϋπολογισμός της δικαιοσύνης δεν καταρτίζεται με τη συμμετοχή και της ίδιας της δικαιοσύνης αλλά αποκλειστικά από την εκτελεστική εξουσία. Οι δικαστές συνήθως ούτε καν ερωτώνται για αυτόν. Οι αποδοχές και οι συντάξεις των δικαστών ομοίως καθορίζονται από τη Βουλή με πρόταση  της Κυβέρνησης. Οι μανδαρίνοι μάλιστα του Υπουργείου Οικονομικών κάνουν ό,τι μπορούν παραδοσιακά για να μειώνουν τους δικαστές απορρίπτοντας κάθε αίτημα για την οικονομική τους αναβάθμιση. Προτιμούν να εξαναγκάζουν τους δικαστές να προσφεύγουν στα δικαστήρια για να τους μειώνουν ακόμα περισσότερο ηθικά. Την ίδια τακτική ακολουθούν συνήθως και οι κυβερνήσεις. Με τον τρόπο αυτό εκθέτουν τους δικαστές στα μάτια της κοινής γνώμης. Την ίδια τακτική ακολουθούν και οι εκδότες και οι δημοσιογράφοι, ουσιαστικά εκβιάζοντάς τους, για να αποφύγουν τον όποιο δικαστικό έλεγχο, επιθυμώντας και αυτοί να λειτουργούν ανεξέλεγκτα.

       Πολλά θέματα της υπηρεσιακής κατάστασης των δικαστών καθορίζονται κατά το Σύνταγμα από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο( Α.Δ.Σ.). Σε αυτό όμως προεδρεύει πάντοτε ο πρόεδρος του οικείου ανώτατου δικαστηρίου, τον οποίο ορίζει ελεύθερα και χωρίς κανένα περιορισμό η εκάστοτε Κυβέρνηση. Αλλά και για να συνέλθει και να αποφασίσει το Α.Δ.Σ. για οποιοδήποτε θέμα θα πρέπει να αποστείλει το σχετικό «Ερώτημα» το Υπουργείο Δικαιοσύνης.  Το Α.Δ.Σ. δεν μπορεί να συγκαλέσει αυτεπαγγέλτως ούτε καν ο Πρόεδρός του!  Η κίνηση της όλης διαδικασίας για τη λειτουργία του εξαρτάται αποκλειστικά από τον Υπουργό Δικαιοσύνης!

       Οι Πρόεδροι των Ανωτάτων Δικαστηρίων ορίζονται από την Κυβέρνηση χωρίς αιτιολογία και η επιλογή τους δεν μπορεί να ελεγχθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας, σύμφωνα με τη ρητή επιταγή του ίδιου του Συντάγματος. Το ίδιο ισχύει και για τις επιλογές των Αντιπροέδρων. Τα τελευταία βέβαια χρόνια ισχύει με βάση ένα αντισυνταγματικό νόμο, όπως έχει δεχθεί η Διοικητική Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, η λήψη της προηγούμενης  γνώμη  της Βουλής για τα προς επιλογή πρόσωπα. Αλλά και η γνώμη  αυτή δεν είναι, κατά τον ισχύοντα νόμο, υποχρεωτική για την Κυβέρνηση. Μπορεί έτσι η Κυβέρνηση να επιλέγει πρόσωπα για τα οποία δεν υπάρχει καν θετική γνώμη από τη Βουλή! Όπως και να το πάρει κανείς πρόκειται περί θεσμικού παραλογισμού. Παρελαύνουν κάθε φορά για ακρόαση στη Βουλή δεκάδες δικαστές  που είναι υποψήφιοι για μια θέση Προέδρου ή Αντιπροέδρου και κρίνονται συνήθως από βουλευτές που δεν είναι συχνά ούτε καν νομικοί  σε μια διαδικασία που δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα!  To αμερικανικό πρότυπο για την πιο πάνω ρύθμιση άλλα ορίζει. Ο Πρόεδρος προτείνει και η Γερουσία αποφασίζει, μετά από γνωμοδότηση ειδικής επιτροπής νομικών. Στην Ελλάδα προβλέφθηκε μια διαστρέβλωση της αμερικανικής ρύθμισης, μόνο και μόνο για να αναμειγνύεται και η Βουλή στη σχετική διαδικασία, χωρίς όμως τη δυνατότητα ουσιαστικής από μέρους της παρέμβασης στην τελική επιλογή των ανώτατων δικαστών  με αποτέλεσμα την υποβάθμιση τόσο της ίδιας της Βουλής όσο και των κρινόμενων δικαστών. Η προβλεπόμενη εξάλλου από το Σύνταγμα απόλυτη εξουσία επιλογής ανώτατων δικαστών από την Κυβέρνηση πρέπει να περιορισθεί ή να καταργηθεί. Η ανάγκη αυτή  καθίσταται πιο έντονη για τα μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας, αφού το δικαστήριο αυτό είναι εκείνο που κατεξοχήν ελέγχει τη νομιμότητα των διοικητικών πράξεων που συνήθως εκπορεύονται από τους οικείους Υπουργούς, οι οποίοι όμως έχουν προηγουμένως επιλέξει τους ανώτατους δικαστές στο πλαίσιο της σχετικής απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου !

       Το Σύνταγμα προβλέπει (μία)θέση Αντιπροέδρου σε κάθε ένα από τα Ανώτατα Δικαστήρια. Ο κοινός νομοθέτης προέβλεψε από 10 θέσεις Αντιπροέδρων  στον Άρειο Πάγο και στο Συμβούλιο της Επικρατείας και κάποιες λιγότερες στο Ελεγκτικό Συνέδριο! Η παρεμβολή έτσι της πολιτικής σκοπιμότητας στα θέματα της δικαιοσύνης έχει μεγεθυνθεί πέρα ακόμα και από τις συνταγματικές προβλέψεις. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι Αντιπρόεδροι προεδρεύουν στα Τμήματα των Ανωτάτων Δικαστηρίων, τα οποία μάλιστα είναι λιγότερα από τις θέσεις Αντιπροέδρων που κατανέμονται σε   αυτά! Οι θέσεις Αντιπροέδρων πρέπει άμεσα να περιορισθούν. Μια θέση Αντιπροέδρου κατά Δικαστήριο αρκεί, προκειμένου αυτός να αναπληρώνει τον Πρόεδρο όταν αυτός κωλύεται.

       Η Εθνική Σχολή Δικαστών προσέφερε και προσφέρει πολλά στη γενικότερη επαγγελματική κατάρτιση αλλά και εκπαίδευση των δικαστών. Μέσω της διδασκαλίας σε αυτήν βελτιώθηκε το γνωστικό τους επίπεδο αλλά και η επαγγελματική τους εκπαίδευση. Εκεί που δυστυχώς υστερούν οι εκπαιδευόμενοι δικαστές είναι στα θέματα δεοντολογίας και γενικότερης κοινωνικής κατάρτισης και συμπεριφοράς. Δυστυχώς συχνά μέσω της Σχολής Δικαστών αναπαράγεται  η παλαιά αρτιοσκληρητική δικαστική νοοτροπία. Το πλήθος εμπειριών και γνώσεων που επιδιώκεται να αποκτήσουν οι νέοι δικαστές δεν αρκεί. Επικρατεί η επιδίωξη απομνημόνευσης της νομολογίας χωρίς κριτική διάθεση ή γενικότερο προβληματισμό πάνω σε αυτήν. Τα θέματα επίσης της δικαστικής δεοντολογίας δεν αναπτύσσονται με επάρκεια. Καλλιεργείται συχνά μια νοοτροπία απαράδεκτου ελιτισμού ακόμα και έναντι των παλαιότερων δικαστών. Η ανάγκη για επιτάχυνση στην απονομή της δικαιοσύνης δεν προβάλλεται ιδιαίτερα. Αλλά και  τα διδασκόμενα μαθήματα περιορίζονται συνήθως μόνο σε εκείνα που κρίνονται αναγκαία για τη με στενή έννοια επαγγελματική κατάρτισή τους. Επαρκείς γνώσεις οικονομίας, κοινωνιολογίας ή ψυχολογίας κλπ  δεν μεταδίδονται. Κυρίως δεν αναπτύσσεται όσο θα έπρεπε το πνεύμα της δικαστικής ανεξαρτησίας  εντός και εκτός του θεσμού της δικαιοσύνης. Υστερεί ακόμα η διαρκής εκπαίδευση των ήδη υπηρετούντων δικαστών. Τα σεμινάρια που οργανώνονται  δεν επαρκούν για την ενημέρωσή των δικαστών στις νεότερες νομοθετικές εξελίξεις.

      Τέλος, τα ιδιωτικά συμφέροντα κάνουν ό,τι μπορούν με θεμιτούς και αθέμιτους τρόπους να επηρεάσουν τη δικαστική κρίση. Οι περισσότεροι δικαστές ελπίζεται ότι τηρούν το καθήκον τους και δεν υποκύπτουν. Κάποιοι, με μειωμένο ήθος και σθένος υποχωρούν. Οι τελευταίοι πρέπει να εντοπίζονται και να αποβάλλονται από ένα Σώμα, στο οποίο η εντιμότητα πρέπει να αποτελεί για τους λειτουργούς του το ύψιστο καθήκον. Οι ίδιοι οι δικαστές οφείλουν να απομακρύνουν τους ανάξιους συναδέλφους τους. Η απαράδεκτη επιείκεια που παραδοσιακά επικρατεί πρέπει  επιτέλους να εξοβελισθεί.

Γιώργος Σταυρόπουλος

19.2.2024

 

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΑ 15 ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΕΕΔΑ, 21 Δεκεμβρίου 2015

 

Την Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2015 και ώρα 5μ.μ. στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, θα πραγματοποιηθεί η ημερίδα για τα δεκαπέντε χρόνια λειτουργίας της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Συνέντευξη στον Άρη Δημοκίδη, LIFO.gr, 9.10.2015

http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/60926
Γιατί δεν μπορούμε να δούμε τον άλλο, το συνάνθρωπο μας, με σεβασμό, εκτίμηση και αίσθηση δικαίου;

Ο Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου κ. Γεώργιος Σταυρόπουλος μιλά στο LIFO.gr Πηγή: www.lifo.gr

«Ο άκρατος εγωισμός βλάπτει συχνά τα δικαιώματά του ανθρώπου και κυρίως εκείνα των προσώπων που μειονεκτούν οικονομικά, κοινωνικά, προσωπικά...»

Από τονΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ

Κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) της 22^ας Ιουνίου 2015, πρόεδρος εξελέγη ο κ. Γεώργιος Σταυρόπουλος, Επίτιμος Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας πρόσωπο ορισθέν, ως Μέλος της ΕΕΔΑ, από το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Το νέο προεδρείο της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Νεοφύτου Βάμβα 6 (3ος όροφος), 10674 Αθήνα, τηλ: 210 7233221-2; 210 7233216;

 φαξ: 210 7233217; e-mail: info@nchr.gr, website: www.nchr.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΚΛΟΓΗ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΘΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΕΔΑ (27/05/2015-26/05/2018)

Κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) της 22^ας Ιουνίου 2015 διεξήχθησαν εκλογές για την ανάδειξη Προέδρου και Αντιπροέδρων της Επιτροπής για τη νέα τριετή θητεία της, έπειτα από πρόσκληση του Πρωθυπουργού, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 4 του ιδρυτικού της νόμου 2667/1998. 

Πρόεδρος της ΕΕΔΑ εξελέγη ο κ. Γεώργιος Σταυρόπουλος, Επίτιμος Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας πρόσωπο ορισθέν, ως Μέλος της ΕΕΔΑ, από το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Επανεξελέγησαν ως Α΄ Αντιπρόεδρος η κα Αγγελική Αργυροπούλου-Χρυσοχοΐδου πρόσωπο ορισθέν, ως Μέλος της ΕΕΔΑ, από το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και ως Β΄ Αντιπρόεδρος η κα Έλλη Βαρχαλαμά πρόσωπο ορισθέν, ως Μέλος της ΕΕΔΑ, από τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας. 

Αθήνα, 23 Ιουνίου 2015

Ομιλία στην εορταστική εκδήλωση για τα 30 χρόνια της MEDEL.

Eισαγωγική ομιλία στην εορταστική εκδήλωση για τα 30 χρόνια από την ίδρυση της MEDEL 
και για τον εορτασμό της Ημέρας της Ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης στην Ευρώπη.

Μουσείο Ακρόπολης, Αθήνα, 23 Μαϊου 2015. 

Τριάντα χρόνια μετά. Στην Αθήνα.

Το 510 π. Χ. επί Κλεισθένη τελειοποιήθηκε το πολίτευμα της αθηναϊκής δημοκρατίας. Το αρτιότερο από τα πολιτεύματα της αρχαίας εποχής βρήκε τότε την καλύτερη έκφραση του μετά από μια εξελικτική διαδικασία, που ξεκίνησε από τη βασιλεία για να περάσει από την αριστοκρατία στο πολίτευμα, που ο δήμος, δηλαδή ο λαός, κυβερνά, τη δημοκρατία. Βασικές αρχές που σήμερα θεωρούνται αυτονόητες, όπως η καθολική και μυστική ψηφοφορία των πολιτών για την εκλογή των αρχόντων,και η μη σύνδεση της εκλογιμότητας με την καταγωγή ή τον πλούτο, τότε διαμορφώθηκαν. Εφαρμόστηκαν ρυθμίσεις που, και σήμερα ακόμη, δεν είναι αυτονόητες, όπως οι μικρές, ετήσιες θητείες των αρχόντων που αποτρέπουν την σώρευση εξουσίας για μεγάλο χρόνο σε συγκεκριμένα πρόσωπα ή ο οικονομικός τους έλεγχος, τόσο πριν όσο και μετά την εκλογή, προκειμένου να αποφεύγεται κάθε σκιά ως προς την οικονομική τους διαχείριση.

Εορταστική εκδήλωση "Ενωσης Ελλήνων Δικαστικών Λειτουργών" - "MEDEL"

Εορταστική εκδήλωση για την συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυση της MEDEL και για τον εορτασμό της Ημέρας της Ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης στην Ευρώπη διοργανώνεται στο Αμφιθέατρο του Μουσείου Ακρόπολης, Αθήνα, το Σάββατο, 23 Μαϊου 2015.  Στην εκδήλωση θα τιμηθεί επίσης η μνήμη του δικαστή Φαλκόνε.

Μια άλλη δημόσια διοίκηση είναι αναγκαία

Άρθρο στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 23 Οκτωβρίου 2013

Μια άλλη δημόσια διοίκηση είναι αναγκαία

Του Γιωργου Κ. Σταυροπουλου*

Το κράτος υπάρχει για να υπηρετεί τον πολίτη και όχι για να τον δυναστεύει. Η ορθολογική διάρθρωση της κρατικής μηχανής και η αποτελεσματική λειτουργία της αποτελούν βασική υποχρέωση της Πολιτείας.

Είναι αναμφίβολο ότι η Δημόσια Διοίκηση δεν ανταποκρίνεται με επιτυχία στην αποστολή της. 

Παράλληλα, παρατηρείται μια διάχυτη απροθυμία για την ουσιώδη αναμόρφωσή της.

Η αξιολόγηση των δομών της Δημόσιας Διοίκησης (κεντρικής, αποκεντρωμένης, αυτοδιοικούμενης κ.λπ.), καθώς και των προσόντων του προσωπικού της θα όφειλε όχι μόνο να είχε ολοκληρωθεί, αλλά και να αποτελεί αντικείμενο διαρκούς μέριμνας. Οι μη αναγκαίες υπηρεσιακές μονάδες έπρεπε, προ πολλού, να είχαν καταργηθεί και το προσωπικό τους να είχε μετακινηθεί ή απολυθεί. Τα χρήματα του ελληνικού λαού δεν περισσεύουν για να σπαταλούνται σε άχρηστες κρατικές δομές, για τη σίτιση αδιάφορων υπαλλήλων. Ο αριθμός, όμως, των προς «διάθεση» υπαλλήλων δεν είναι δυνατόν, χωρίς ειδικές μελέτες, να προσδιορισθεί επιτυχώς εκ των προτέρων.

Αντί να προβλεφθεί η σωστή διαδικασία, καθορίσθηκε λίγο πολύ αυθαίρετα ένας μεγάλος αριθμός υπαλλήλων που έπρεπε να μετακινηθεί και να απολυθεί, σε ασφυκτικά χρονικά πλαίσια. Τη λανθασμένη βασική υποχρέωση ακολούθησε αμήχανη αδράνεια ή σπασμωδικές νομοθετικές πρωτοβουλίες οριζόντιου χαρακτήρα, με τις οποίες επιχειρήθηκε η συμπλήρωση, όπως όπως, του αριθμού των «διαθεσίμων». Εγιναν έτσι πολλά λάθη. Σ' αυτά περιλαμβάνεται η επικίνδυνη ρύθμιση, με την οποία διευρύνονται οι περιπτώσεις των αυτοδίκαιων αργιών υπαλλήλων (δηλαδή χωρίς καμιά εκ των προτέρων κρίση) που προκαλούνται ακόμα και από εκδικητικής ή εκφοβιστικής φύσης μηνύσεις ιδιωτών! Προβληματική είναι και η μοριοδότηση στη νομοθεσία περί κινητικότητας, καθώς στηρίζεται κυρίως στα τυπικά προσόντα, χωρίς να επιχειρείται ανάδειξη των ουσιαστικών προσόντων των υπαλλήλων.

Κάποια, βέβαια, αξιολόγηση των υπηρεσιακών μονάδων της κεντρικής διοίκησης πραγματοποιήθηκε, αν και με αρκετή αδιαφάνεια. Οι δομές, όμως, των προβληματικών υπηρεσιών των νομικών προσώπων και των αυτοδιοικούμενων οργανισμών δεν ελέγχθηκαν ακόμα. Πολλοί θύλακες κακοδιοίκησης (αλλά και διαφθοράς) λειτουργούν ανενόχλητοι.

Σε γενικές γραμμές, η Δημόσια Διοίκηση λιμνάζει στην παραδοσιακή της ακινησία. Οι προαγωγές σε θέσεις ευθύνης έχουν ανασταλεί! Οι αποδοχές των υπαλλήλων βρίσκονται σε απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα. Ουσιαστικές αξιολογήσεις των υπαλλήλων δεν διενεργούνται.

Καλύτερη τύχη είχε, έπειτα από αδράνεια ενός ολόκληρου χρόνου, το νέο πειθαρχικό δίκαιο των υπαλλήλων. Τα νέα αμερόληπτα πειθαρχικά συμβούλια δικαιώνουν όσους συνετέλεσαν στην κατάρτιση και ψήφιση του νέου νόμου, καθώς λειτουργούν γρήγορα και αποτελεσματικά. Το πρώτο ουσιαστικό βήμα για την αποκατάσταση της νομιμότητας και της αξιοκρατίας στο Δημόσιο έγινε. Δεν αρκεί όμως.

Στο πλαίσιο ενός Εθνικού Σχεδίου Διοικητικής Μεταρρύθμισης θα πρέπει να γίνουν, τουλάχιστον, τα παρακάτω:

1. Να διενεργηθεί σ' όλη τη Δημόσια Διοίκηση, με έμφαση στα νομικά πρόσωπα του Δημοσίου, αξιολόγηση των δομών με αντικειμενικότητα και ταχύτητα, χωρίς εκ των προτέρων αριθμητικές δεσμεύσεις. Σε κάθε περίπτωση, όσοι δεν χρειάζονται, λογικό είναι να απομακρυνθούν.

2. Να συνεχισθεί από το αμερόληπτο ΕΙΣΕΠ, που αποτελείται από μέλη του ΑΣΕΠ και τον βοηθό Συνήγορο του Πολίτη, η επιλογή γενικών διευθυντών, οι οποίοι, στη συνέχεια, θα αναλάβουν την ανάδειξη των κατώτερου επιπέδου προϊστάμενων οργανικών μονάδων.

3. Να καθιερωθεί, επιτέλους, δίκαιη, εξατομικευμένη αξιολόγηση των υπαλλήλων. Εχει καταρτισθεί σχετικό σχέδιο προεδρικού διατάγματος που δεν προωθήθηκε. 

4. Να επιβραβευθεί, επιτέλους, στην πράξη, ηθικά και υλικά, ο ικανός υπάλληλος, ανεξάρτητα από τις πολιτικές του αντιλήψεις. Ειδικές μάλιστα κατηγορίες λειτουργών και υπαλλήλων, όπως οι δικαστές, οι νοσοκομειακοί γιατροί, οι δημόσιοι εκπαιδευτικοί κάθε βαθμίδας, οι διπλωματικοί, οι στρατιωτικοί και οι υπάλληλοι των Σωμάτων Ασφαλείας πρέπει να τύχουν γενναίας μισθολογικής μεταχείρισης, λόγω της φύσης των καθηκόντων τους.

Ο ελληνικός λαός έχει ανάγκη από μια άλλη δημόσια διοίκηση. Μια διοίκηση που θα δομηθεί ορθολογικά, θα διοικείται από τους άριστους, θα υπηρετεί τον πολίτη αμερόληπτα και αποτελεσματικά. Ισως δεν είναι πολύ αργά.

*Ο κ. Σταυρόπουλος είναι επίτιμος αντιπρόεδρος του ΣτΕ και πρώην υπουργός